Şapkasında ölü tavşanlar tanrının

bir kadın yastığını ıslattığında
evinden cenaze çıkmış kadar üzülür cevabını verdi
nazik bir adam
o gün gördüm cenaze olmanın karanlığını

serçenin sessiz bedenine uzandığı gün Virginia
ben de bir serçeyi gömdüm otobüs durağının arkasına
kıştı, kuş gribiydi, üşümekti, ne mene şeydi
bir gündü, toprağa dokunmanın yasak olduğu
-dokundum rutinine saatlerin, durdum
bağır taşı zaman kırdı-

masal değil bu bir gerçek
felçli babalar, öfkeli anneler diyarında
Alice de ağlıyor, Pollyanna da
siz güçlü kahramanlarsınız yapmayın dedim
bana mezarlarını gösterdiler göğüslerini yırtıp
yağmur yağmazsa, kim sulayacak umutlu bebe çiçeklerini

bugün de gördüm cenaze olmanın karanlığını
girdi koluma, ne olur kızma bana derken Azrail
hazır bir reçete tutuştururken soğuktan buruşmuş elime
yok ki hiçbir gidişin debdebeli dönüşü
öğren, işe yaramamaya yarar ancak şu hayat

Neslihan Yalman